«ايثار اقتصادي و آخرت­گرايي»

صدقه دادن دارويي ثمربخش است، و كردار بندگان در دنيا، فردا در پيش روي آنان جلوه­گر است.

«شگفتي­هاي تن آدمي»

از ويژگي­هاي انسان در شگفتي مانيد، كه: با پاره­اي «پي» مي­نگرد، و با «گوشت» سخن مي­گويد، و با «استخوان» مي­شنود، و از «شكافي» نفس مي­كشد!!

«روش زندگي با مردم»

با مردم آنگونه معاشرت كنيد، كه اگر مرديد بر شما اشك ريزند و اگر زنده مانديد با اشتياق سوي شما آيند.

«روش استفاده­ي از نعمت­ها»

چون نشانه­هاي نعمتِ پروردگار آشكار شد، با ناسپاسي نعمت­ها را از خود دور نسازيد.

«روش برخورد با فريب­خوردگان»

هر فريب­خورده­اي را نمي­شود سرزنش كرد.

«شناخت جايگاه جبر و اختيار»

كارها چنان در سيطره­ي تقدير است كه چاره­انديشي به مرگ مي­انجامد.

«ارزش­ها و ضدارزش­ها»

ترس با نااميدي، و شرم با محروميت همراه است، و فرصت­ها چون ابرها مي­گذرند، پس فرصت­هاي نيك را غنيمت شماريد.

«روش ياري كردن مردم»

از كفاره­ي گناهان بزرگ به فرياد مردم رسيدن، و آرام كردن مصيبت­ديدگان است.

«رفتارشناسي» (و نقش روحيات در تن آدمي)

كسي چيزي را در دل پنهان نكرد جز آنكه در لغزش­هاي زبان و رنگ رخسارش، آشكار خواهد گشت.

«ضرورت ياد مرگ»

هنگامي كه تو زندگي را پشت­سر مي­گذاري و مرگ به تو روي مي­آورد، پس ديدار با مرگ چه زود خواهد بود.