|
حضرت عليبنموسي ملقب به «رضا» در سال 148 هجريقمري در روز 11 ذيقعده در مدينه به دنيا آمد. پدر آن حضرت امام موسيبنجعفر و مادرش بانويي بزرگوار به نام «نجمه» بود كه او را سمانه نيز ميگفتند. بعد از شهادت امام كاظم(ع) آن حضرت در سن 35 سالگي عهدهدار مسئوليت امامت و رهبري شيعيان گرديد. مدت امامت آن حضرت حدود بيست سال بود. آن حضرت در سال 203 هجري در سناباد نوقان كه امروز يكي از محلههاي مشهد است، در سن 55 سالگي به وسيلهي سمي كه مأمون به او خوراند به شهادت رسيد و مزار و مرقد شريفش در مشهد مقدس مورد توجه علاقهمندان ميباشد. از امام رضا(ع) از بهترين بندگان سئوال شد فرمود: آنان كسانياند كه هرگاه نيكي كنند خوشحال شوند، هرگاه بدي كنند آمرزش خواهند و هرگاه عطا شوند شكرگزارند و هرگاه بلا ببينند صبر كنند و هرگاه خشم كنند درگذرند. باز آن حضرت فرمودند: مبادا اعمال نيك را به اتكاي دوستي آلمحمد(ص) رها كنيد و مبادا دوستي آلمحمد(ص) را به اتكاي اعمال صالح از دست بدهيد، زيرا هيچ كدام از اين دو به تنهايي پذيرفته نميشود. õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù من كيستم؟ گداي تو، يا ثامنالحجج شرمندهي عطاي تو، يا ثامنالحجج دارالشفاست كوي تو و خود تويي طبيب درد من و دواي تو، يا ثامنالحجج هستي چو پارهي تن پيغمبر خدا جان جهان فداي تو، يا ثامنالحجج õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 1:47  توسط M.SH
|
|
|