تبليغاتX
ضریح گمشده - سيري كوتاه در زندگاني امام رضا(ع)

حضرت علي­بن­موسي ملقب به «رضا» در سال 148 هجري­قمري در روز 11 ذيقعده در مدينه به دنيا آمد. پدر آن حضرت امام موسي­بن­جعفر و مادرش بانويي بزرگوار به نام «نجمه» بود كه او را سمانه نيز مي­گفتند. بعد از شهادت امام كاظم(ع) آن حضرت در سن 35 سالگي عهده­دار مسئوليت امامت و رهبري شيعيان گرديد.

مدت امامت آن حضرت حدود بيست سال بود. آن حضرت در سال 203 هجري در سناباد نوقان كه امروز يكي از محله­هاي مشهد است، در سن 55 سالگي به وسيله­ي سمي كه مأمون به او خوراند به شهادت رسيد و مزار و مرقد شريفش در مشهد مقدس مورد توجه علاقه­مندان مي­باشد.

از امام رضا(ع) از بهترين بندگان سئوال شد فرمود:

آنان كساني­اند كه هرگاه نيكي كنند خوشحال شوند، هرگاه بدي كنند آمرزش خواهند و هرگاه عطا شوند شكرگزارند و هرگاه بلا ببينند صبر كنند و هرگاه خشم كنند درگذرند.

باز آن حضرت فرمودند: مبادا اعمال نيك را به اتكاي دوستي آل­محمد(ص) رها كنيد و مبادا دوستي آل­محمد(ص) را به اتكاي اعمال صالح از دست بدهيد، زيرا هيچ كدام از اين دو به تنهايي پذيرفته نمي­شود.

õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù

من كيستم؟ گداي تو، يا ثامن­الحجج

شرمنده­ي عطاي تو، يا ثامن­الحجج

دارالشفاست كوي تو و خود تويي طبيب

درد من و دواي تو، يا ثامن­الحجج

هستي چو پاره­ي تن پيغمبر خدا

جان جهان فداي تو، يا ثامن­الحجج

 õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 1:47  توسط M.SH  |