نشانه هاي عاقل:

امام حسين(ع) فرمود: عاقل، با کسي که مي­ترسد او را دروغگو پندارد هم­سخن نمي­شود، از کسي که مي­ترسد او را رد کند درخواستي نمي­کند، به کسي که مي­ترسد او را بفريبد تکيه نمي­نمايد و به کسي که به اميد او اطميناني نيست اميد نمي­بندد.

بهره­هاي زندگي:

امام حسين(ع) مي­فرمايد: هر کس اين پنج چيز را نداشته باشد، از زندگي خود چندان بهره­اي نمي­برد: عقل، دين، ادب، شرم و خوش­خلقي.

شريف­ترين مردم:

شخصي از امام حسين(ع) پرسيد: شريف­ترين مردم کيست؟

امام فرمود: آن کس که پيش از اندرز ديگران، خود پند گيرد و پيش از بيدار باش ديگران، خود بيدار شود.

پس از آن عرض کرد: شهادت مي­دهم که چنين کسي سعادتمند است.

ايمان و يقين:

شخصي از امام حسين(ع) پرسيد: فاصله ميان ايمان و يقين چقدر است؟ فرمود: چهار انگشت.

گفت: چگونه؟ فرمود: ايمان آن است که آن را مي­شنويم و يقين آن است که آن را مي­بينيم و فاصله بين گوش و چشم چهار انگشت است.

پرسيد: ميان آسمان و زمين چقدر است؟ فرمود: يک دعاي مستجاب.

پرسيد: عزت آدمي در چيست؟ فرمود: بي­نيازيش از مردم.

بهترين عبادت:

امام حسين(ع) مي­فرمايد: جمعي خدا را از شوق بهشت مي­پرستند، اين عبادت سوداگران است و گروهي خدا را از بيم دوزخ مي­پرستند، اين عبادت بردگان است و مردمي هم خدا را از روي شکر مي­پرستند. اين عبادت آزادگان و بهترين عبادت است.

پاداش عبادت:

امام حسين(ع) فرمود: هر کس خدا را آنگونه که حق پرستش اوست بپرستند، خدا از فيض خود به او بالاتر از آرزوها و کفايتش ارزاني دارد.

پاداش سلام:

امام حسين(ع) فرمود: سلام، هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه آن، ازآن سلام­کننده و يکي از آن جوابگو است.

راستي و دروغ:

امام حسين(ع) فرمود: راستي، عزت است و دروغ، ناتواني، اسرار، امانت است و همسايگي، خويشاوندي، ياري­رساني، صميميت است و کار، تجربه­آموزي، اخلاق نيک، عبادت است و سکوت، زينت، تنگ­نظري و آزمندي، فقر، بخشندگي، دارايي، و مهرباني، خردمندي است.

سوگند زياد:

امام حسين(ع) فرمود: از سوگند زياد بپرهيزيد زيرا سوگند آدمي از چهار خصلت سرچشمه مي­گيرد: يا از خواري است که در خود مي­يابد و او را بر ذلت تصديق مردمش بر مي­انگيزد و يا از ناتواني در منطق است که سوگندها را پرکننده خلأها و پيوندساز سخنان بي­ربط خود مي­کند و يا از بدبيني مردم است که از آنان نسبت به خود سراغ دارد و مي­داند که سخنش را جز با سوگند نمي­پذيرند و يا از آن روست که زبان خود را بي­انديشه بکار مي­گيرد.

انفاق مال:

امام حسين(ع) فرمود: مال تو اگر براي تو مقدر شده باشد آنرا انفاق خواهي کرد. بنابراين، آن را براي پس از خود مگذار که پس­انداز غير تو مي­شود، در حاليکه آن را از تو مي­خواهند و حساب آن را از تو مي­کشند و بدان که تو براي آن نمي­ماني، و آن بر تو وفا نمي­کند، پس آنرا بخور پيش از آنکه تو را بخورد.

نصايح امام:

امام حسين(ع) فرمود: آنچه را طاقت نداري به عهده مگير، به آنچه نخواهي رسي مپرداز، آنچه را قادر نيستي به شمار نياور، جز به اندازه­اي که سود مي­بري هزينه مکن، پاداش، جز به اندازه کارکرد خويش مخواه، جز به فرمانبرداري از خداي سبحان که به دست آورده­اي شادمان مشو و جز آنچه که خود را براي آن شايسته مي­بيني دريافت نکن.

شکر:

امام حسين(ع) فرمود: شکرگزاري تو براي نعمت پيشين، نعمت تازه را سبب مي­شود.

آثار صله ارحام:

امام حسين(ع) فرمود: هر که دوست دارد اجل او تأخير افتد و روزيش فزوني گيرد بايد صله ارحام انجام دهد.

نيکي بايد كرد به خوب و بد:

شخصي پيش امام حسين(ع) اظهار داشت: اگر نيکي به نااهل برسد، تباه مي­شود، امام حسين(ع) فرمود: چنين نيست، بلکه نيکوکاري همچون رگبار است که بايد به نيک و بد برسد.

بخشودگي اهل گنه در صف محشر

وابسته به يك گردش چشمان حسين است