رسول اکرم «ص» می فرماید: «سه چیز چشم را قوت می دهد: دیدن سبزه، آب جاری و روی خوب.»

سال نو بر شما مبارك باد.

«دشت پربلا»

شده برپا به دشت پربلايي

به غربت خيمه­گاه باصفايي

عزيز فاطمه، تنها و بي­كس

ز داغش نينوا دارد نوايي

ميان خيمه­اي بنشسته زينب

رسيده جان او از غصه بر لب

تو هستي اي برادر، جان خواهر

كنون تنها تو را دارم به عالم

«آشناي عشق»

هاله­اي بر چهره از نور خدا دارد حسين

جلوه­ي هر پنج تن آل­عبا دارد حسين

آشناي عشق را بي­آشنا گفتن خطاست

در غريبي هم هزاران آشنا دارد حسين

معجز قرآن جاويدان حسين­بن­علي است

برترين اعجازها در كربلا دارد حسين

خيمه­گاهش كعبه و آب فراتش زمزم است

قتلگاهي برتر از كوه منا دارد حسين

تا شفا بخشد روان و جسم هر بيمار را

در حريم وصل خود خاك شفا دارد حسين

شور شيرين غمش رمز بقاي سروري است

از سرشك ديدگان آب بقا دارد حسين

شخصيت ممتاز جهان است علي

حاكم به زمين و آسمان است علي

در روز غدير خم محمد فرمود

مولاي تمام انس و جان است علي

علي زيباترين نام جهان است

عمود اين زمين و آسمان است

هر آن­كس مهر او در سينه دارد

يقين، جايش بهشت جاودان است

«عيد سعيد ولايت مبارك باد»

اي صبا از من به اسماعيل قرباني بگو

زنده برگشتن ز كوي يار شرط عشق نيست

حضرت علي­بن­موسي ملقب به «رضا» در سال 148 هجري­قمري در روز 11 ذيقعده در مدينه به دنيا آمد. پدر آن حضرت امام موسي­بن­جعفر و مادرش بانويي بزرگوار به نام «نجمه» بود كه او را سمانه نيز مي­گفتند. بعد از شهادت امام كاظم(ع) آن حضرت در سن 35 سالگي عهده­دار مسئوليت امامت و رهبري شيعيان گرديد.

مدت امامت آن حضرت حدود بيست سال بود. آن حضرت در سال 203 هجري در سناباد نوقان كه امروز يكي از محله­هاي مشهد است، در سن 55 سالگي به وسيله­ي سمي كه مأمون به او خوراند به شهادت رسيد و مزار و مرقد شريفش در مشهد مقدس مورد توجه علاقه­مندان مي­باشد.

از امام رضا(ع) از بهترين بندگان سئوال شد فرمود:

آنان كساني­اند كه هرگاه نيكي كنند خوشحال شوند، هرگاه بدي كنند آمرزش خواهند و هرگاه عطا شوند شكرگزارند و هرگاه بلا ببينند صبر كنند و هرگاه خشم كنند درگذرند.

باز آن حضرت فرمودند: مبادا اعمال نيك را به اتكاي دوستي آل­محمد(ص) رها كنيد و مبادا دوستي آل­محمد(ص) را به اتكاي اعمال صالح از دست بدهيد، زيرا هيچ كدام از اين دو به تنهايي پذيرفته نمي­شود.

õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù

من كيستم؟ گداي تو، يا ثامن­الحجج

شرمنده­ي عطاي تو، يا ثامن­الحجج

دارالشفاست كوي تو و خود تويي طبيب

درد من و دواي تو، يا ثامن­الحجج

هستي چو پاره­ي تن پيغمبر خدا

جان جهان فداي تو، يا ثامن­الحجج

 õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù õ ù

{ ميلاد با سعادت حضرت معصومه(س) بر دوستداران حضرتش مبارك باد. {

شهادت جانگداز حضرت امام جعفرصادق(ع) بر همگان تسليت باد.

? گهر بقيع ?

اي فروزان گهر پاك بقيع

گل پرپر شده در خاك بقيع

با سلامت كنم آغاز كلام

اي ترا ختم رسل داده سلام

اي فداي حق و قرباني دين

كرده يك عمر نگهباني دين

ششمين حجت و هشتم معصوم

به ابي انت كه گشتي مسموم

خود تو مظلومي و قبر تو خراب

ديده­ي دهر از اين غصه پرآب

شيعه را دل ز عزايت شده داغ

كه بود قبر تو بي شمع و چراغ

حضرت رسول(ص) مي­فرمايند:

«همانا دخترم، فاطمه ناميده شده زيرا خداوند متعال او را و هر كس كه او را دوست دارد، از جهنم جدا مي­كند.»

{ { { { { { { { { { { { { { { {

دعا و عبادت زهرا(س)

امام حسن مجتبي(ع) مي­فرمايد: شب جمعه مادرم را ديدم كه از بستر برخاست و به نماز ايستاد و همچنان به ركوع و سجود و عبادت پروردگار ادامه داد تا آنكه سپيده­ي سحر دميد. به دعاهاي او گوش كردم، نام مردان و زنان با ايماني را به زبان مي­آورد و براي مؤمنين بسيار دعا مي­كرد، ولي يك بار براي خود دعا نكرد.

پس عرض كردم: «مادرم! چرا براي خودت دعا نمي­كني آن­گونه كه براي ديگران دعا فرمودي؟»

فرمود: «پسرم! اول همسايه، بعد خانه!»

و نيز از حسن بصري نقل شده كه گفت: «در امت اسلام هيچ كس عابدتر از فاطمه(س) نبود، او آنقدر به عبادت ايستاد كه پاهايش ورم كرد.»

كوتاه سخن آنكه: روايت شده، هنگام عبادت، نور حضر زهرا(س) براي اهل آسمان مي­درخشيد، همان­گونه كه ستارگان آسمان براي اهل زمين مي­درخشند.

{ { { { { { { { { { { { { { { {

نمونه­اي از آگاهي­بخشي زهرا(س)

روزي زني به محضر حضرت زهرا(س) آمد و عرض كرد: «مادر ناتواني دارم كه درباره­ي نماز، مسائلي را نمي­داند، مرا نزد شما فرستاده تا آن سئوالات را بپرسم.»

حضرت فرمود: «بپرس.»

او تمامي سئوالات خود را پرسيد و پاسخ كامل شنيد، ليكن از بسياريِ سئوال خود شرمنده شد و گفت: «اي دختر رسول خدا! بيش از اين شما را زحمت نمي­دهم.»

فاطمه(س) فرمود: «هر آنچه را كه نمي­داني بپرس و ابداً شرم مكن؛ آيا شخصي را مي­شناسي كه در برابر صد هزار سكه­ي طلا اجير شود تا بار سنگيني را يك روزه بالاي بامي ببرد و اظهار خستگي كند؟!»

او گفت: «نه.»

عيد صيام آمد و ماه صيام رفت

لطف تمام آمد و فيض تمام رفت

{{{عيد سعيد فطر بر همگان مبارك باد. {{{

«در ماتم مولا»

چو بر فرق عدالت تيغ بستند

تمام عالم هستي شكستند

چو مولا را به خون آغشته كردند

ندانستند، كه حق انكار كردند

چو كوفه آه و اشك و ناله دارد

يتيمانش دگر بابا ندارند

«شهيد محراب»

علي فرقش ز ضربت غرق خون شد

ولي زينب دلش درياي خون شد

علي از زهر كين حالش نگون شد

ولي محراب مسجد پر ز خون شد

از آن غم عرش اعلاء واژگون شد

پر از اِنّا اِلَيْهِ راجِعُونْ شد

زمين سجده­گاهش ناله مي­كرد

حسن بر فرق بابا گريه مي­كرد

حسينش ناله و فرياد مي­كرد

ز بي­تابي گريبان چاك مي­كرد

فلك آن شب ز غم رنگي دگر داشت

ز رنگ لاله­ها هم، تيره­تر داشت

يتيمان را علي بابايشان بود

ضعيفان را علي همرازشان بود

دواي درد بيماران علي بود

ز هر دردي پي درمان علي بود

علي آن اسوه­ي صبر و شهامت

علي كوه بلند استقامت

ز شمشير عدو بر خاك افتاد

چنان زد كه علي از پاي افتاد

علي فُوزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبِه مي­گفت

فقط ذكر خدا را بر لبش گفت

علي با چاه هر شب درد دل داشت

ولي رفت و غمش بر چاه بگذاشت

بگو اي چاه، اي دمساز مولا

دلت گنجينه­ي اسرار مولا

بگو او از كدامين رنج خود گفت؟

ز مسمار در و بازو سخن گفت؟

ز محسن غنچه­ي پرپر علي گفت؟

از آن بشكستن پهلو همي گفت؟

ولي ديگر علي خاموش گشته

علي با خاك هم­آغوش گشته

ولي مرگ علي يعني وصالش

وصال او به عشق بي­زَوالَش

شاعر: نويسنده­ي وبلاگ

از جمله اعمال مشتركه­ي شب­هاي قدر: قرآن به سر گرفتن، خواندن صد ركعت نماز، طلب آمرزش و دعا از براي مطالب دنيا و آخرت خود و پدر و مادر و خويشان خود و برادران مؤمن – زنده و مرده­ي ايشان – اذكار، صلوات بر محمد و آل محمد(ص) آنچه مقدور است، و خواندن دعاي جوشن كبير ... .

ستاره­ي علي

آن شب كه ستاره­ي علي پيدا شد

تابيد و فروغ ديده­ي زهرا شد

باب دگري باز شد از باغ بهشت

تا چشم حسن به روي زهرا وا شد

اختر ولايت

وقتي كه پيمبر حسنش را بوسيد